فرآیند تخمیر آنزیم پس از خواندن آن مشخص است!

اگرچه منشاء آنزیم های مدرن بیشتر بر اساس آنزیم های ژاپنی است، اما سابقه ای نزدیک به 100 سال از تولد خود دارد. اما به بیان دقیق، آنزیم ها محصول جدیدی نیستند، زیرا اجداد ما بیش از چهار هزار سال پیش از فناوری تخمیر مربوط به آنزیم ها در صنایع غذایی استفاده کرده اند و سوابقی از آنزیم های سنتی در سلسله تانگ وجود دارد.

Speaking of fermentation technology, it is inseparable from our country's traditional fermented products, wine and vinegar. Enzymes, like them, are gifts given to us by nature. "Stuffed, wine, vinegar, yeast" can be seen from the shape and meaning of these characters, and the relationship between enzyme and fermentation, wine, vinegar, etc. is close.

آنزیم ها از حیوانات، گیاهان، قارچ ها و غیره به عنوان مواد خام، با یا بدون مواد کمکی ساخته می شوند و از طریق تخمیر میکروبی تهیه می شوند و حاوی مواد فعال بیولوژیکی خاصی هستند (شامل پلی ساکاریدها، الیگوساکاریدها، پروتئین ها و پپتیدها، اسیدهای آمینه و ویتامین ها). فرآیند تخمیر محصول تخمیر مصنوعی شبیه به شراب و سرکه است. باید چندین مرحله ساکاره شدن-الکل کردن-سرکه-تخمیر عمیق را طی کند، یعنی فرآیند تخمیر آنزیم‌ها ابتدا به شراب و سپس به سرکه می‌رود. فرآیند.

مرحله اول تخمیر آنزیمی: ساکاره شدن

Saccharification به فرآیندی اطلاق می شود که در آن نشاسته با آب به محصولات شیرین تجزیه می شود و فرآیند اصلی بسیاری از محصولات میانی در فرآیند تخمیر مواد غذایی است.

در تولید آنزیم ها، شکر یک عنصر ضروری است و وجود آن باعث می شود محصول نهایی تخمیر به جای شراب یا سرکه به آنزیم تبدیل شود. شکر مقدار زیادی غذای کافی برای مخمرها، باکتری‌های اسید استیک و سایر باکتری‌های مفید فراهم می‌کند، تولید مثل انبوه، تخمیر کامل آنها را تقویت می‌کند و مواد فعال بیولوژیکی و مولکول‌های کوچک آلی بیشتری تولید می‌کند.

مطالعات نشان داده‌اند که تحت تأثیر باکتری‌های مفید حاصل از تخمیر و تجزیه قند، ویژگی‌های بارز ساکاره‌سازی عبارتند از دی اکسید کربن و اتانول (لطفاً توجه داشته باشید که اتانول است نه متانول) که در اثر تجزیه قند تولید می‌شود. حالتی که ظاهر می شود عمدتاً در حین هم زدن یا تخمیر است. گاز دی اکسید کربن تولید شده در فاز فعال و تشکیل لایه حباب و همچنین بوی الکل. ساخاریزه کردن یک شروع مهم تخمیر است و همچنین کلید موفقیت تخمیر است.

مرحله دوم تخمیر آنزیم: الکل سازی

شکر تحت تأثیر میکروارگانیسم ها تجزیه شده و دی اکسید کربن و اتانول تولید می کند. مقدار زیادی گاز دی اکسید کربن در مرحله فعال تخمیر تولید می شود و سپس وارد دوره الکل شدن می شود. ویژگی بارز این است که میوه ها و سبزیجات تخمیر شده به تدریج غرق شده اند و طعم آن دارای طعم شفاف الکل است. به طور کلی، محتوای الکل 5-20 درصد است که کمتر از الکل تخمیر شده دانه خالص است. محتوای قند آنزیم در طول دوره الکل شدن در مقدار کم، به طور کلی 0.2-1 درصد تثبیت شده است. در نمودار رژیم غذایی بیماران دیابتی، میزان قند سبزیجات تازه عمومی نیز 3 درصد است. بنابراین، پس از اتمام تخمیر آنزیم، نوشیدن با آب بی خطرتر است. برای کسانی که از مصرف الکل ناراحت نیستند، می توان آن را به نسبت مناسب رقیق کرد.

مرحله سوم تخمیر آنزیمی: سرکه زایی

در مرحله استیفیکاسیون آنزیم ها، اتانول به اسید استیک تبدیل می شود. در این مرحله می توان مقدار زیادی اسیدهای آلی تولید کرد که برای نرم شدن رگ های خونی و تعادل اسید و قلیایی انسان بسیار مفید است.

در واقع، در طی فرآیند تخمیر آنزیم، افزودن آب به تخمیر یک رقیق‌سازی ساده نیست، بلکه برای این است که باکتری‌های مفید محیط بهتری برای تجزیه سرکه داشته باشند، بسترهای رشد باکتری‌های مفید بیشتری را تشکیل دهند و اسیدهای آلی بیشتری تولید کنند.

آنزیم مرحله چهارم: تخمیر عمیق

این مرحله مرحله ای است که کیفیت آنزیم ها را تعیین می کند و همچنین مرحله کلیدی برای تولید سوپراکسید دیسموتاز و سایر آنزیم ها است. مطالعات نشان داده اند که با گذشت زمان، هر چه زمان تخمیر طولانی تر باشد، مواد مغذی غنی تر و کیفیت آنزیم بهتر می شود. علاوه بر این، سایر باکتری های تخمیر کننده که به تخمیر عمیق کمک می کنند را می توان به طور مناسب در این مرحله اضافه کرد.