تفاوت بین سرکه و تخمیر آنزیمی

اول از همه، از نظر انتخاب مواد اولیه، آنزیم ها با شراب و سرکه متفاوت هستند. مواد اولیه موجود گسترده تر است. میوه ها و سبزیجات، مواد دارویی همولوگ دارویی و غذایی همگی می توانند به عنوان مواد خام تخمیر استفاده شوند. در مرحله دوم، از نقطه نظر تغذیه، آنزیم ها بیشتر بر روی یک فرمول کامل مواد مغذی متمرکز هستند. در نهایت، از نظر تکنولوژی، شراب و سرکه محصول تخمیر خوب هستند و تخمیر پس از مدت معینی به طور مصنوعی خاتمه می یابد و هدف اصلی طعم و مزه است. آنزیم ها محصول تخمیر عمیق هستند که به طور همزمان تحت الکل شدن و اسیدی شدن قرار می گیرند. هیچ الزامی برای پایان دادن به تخمیر وجود ندارد. هر چه دقیق‌تر، بهتر، آنزیم‌ها با غلظت بالا، میکروارگانیسم‌های فراوان، و متابولیت‌های اولیه و ثانویه دنبال می‌شوند. به طور کلی مواد تولید سرکه و آنزیم ها مشابه هستند و شرایط اولیه تولید نیز یکسان است، یعنی استفاده از باکتری های قندی کننده برای تقسیم نشاسته های موجود در مواد اولیه به مولکول های کوچکتر و تولید بخشی از الکل. اما مراحل بعدی تولید بسیار متفاوت است. سرکه با باکتری های اسید استیک تلقیح می شود و باکتری های اسید استیک الکل را به اسید استیک اکسید می کنند و سپس اسیدیته را با توجه به شرایط تولید تنظیم می کنند. به طور کلی، مقدار pH اسید استیک حدود 2.0-3.0 است. وقتی اسیدیته به این مقدار رسید، لازم است از مهندسی استریلیزاسیون برای از بین بردن باکتری های اسید استیک استفاده شود، در غیر این صورت اسیدیته ممکن است بیشتر و بیشتر اسیدی شود، بنابراین سرکه حاوی باکتری های زنده نیست. پس از ساکاره شدن، آنزیم ها درجات مختلفی از تخمیر را تجربه خواهند کرد. معمولاً از باکتری های طبیعی برای ترشح سطوح مختلف آنزیم این باکتری ها در طول فرآیند تخمیر استفاده می شود. بنابراین، محصولات آنزیمی حاوی اثرات مفیدی برای بدن انسان هستند. باکتری های زنده رابطه بین این سه را می توان تقریباً به این صورت درک کرد: شراب سازی تخمیر بی هوازی است، دم کردن سرکه ابتدا بی هوازی و سپس هوازی است، در حالی که ساخت آنزیم ها تخمیر بی هوازی و تخمیر هوازی است و مرحله بعدی عمدتاً تخمیر بی هوازی است که می تواند مدت زیادی طول بکشد. تا 1-2 سال.